بر اساس ماده ۴۱۲ قانون تجارت ایران، «ورشکستگی» نتیجه‌ی «توقف از پرداخت بدهی‌ها» است.

به بیان ساده، وقتی یک تاجر نتواند بدهی‌های خود را در موعد مقرر بپردازد، در حالت توقف قرار دارد و اگر این وضعیت ادامه یابد، دادگاه می‌تواند حکم ورشکستگی او را صادر کند.

مثال: اگر تاجر نتواند چک‌های سررسیدش را بپردازد و دارایی‌اش پاسخ‌گو نباشد، مشمول توقف است و در صورت تأیید دادگاه، ورشکسته محسوب می‌شود.